Gal Geliński: Czuję się Polakiem

Do Polonii dołącza Gal Geliński – 31-letni rozgrywający mierzący 195 cm, który w nadchodzącym sezonie będzie reprezentował nasze barwy jako Polak. Gal posiada również izraelskie obywatelstwo, jednak od zawsze podkreśla swoje polskie korzenie i silnie utożsamia się z naszym krajem. To właśnie rodzinna historia oraz chęć powrotu do swoich korzeni doprowadziły go dziś do Polonii. Nowy rozgrywający naszego zespołu - mogący grać na wielu pozycjach - ma za sobą bardzo ciekawe doświadczenia. Występował m.in. w strukturach euroligowego Maccabi, grał także na parkietach izraelskiej ekstraklasy.

– Gal to inteligentny, pracowity, wszechstronny zawodnik, który gra zespołowo, ale to tylko niektóre z jego atutów. Jest naturalnym i wymagającym liderem na boisku i w szatni. Zawsze walczy o zwycięstwo do ostatniej kropli potu. Jeśli jego determinacja udzieli się pozostałym zawodnikom, to będę spokojny o wyniki – powiedział trener Łukasz Dziergowski.

Dlaczego uznałeś, że Polonia Warszawa jest właściwym miejscem dla Ciebie?

Gal Geliński: - Przede wszystkim dlatego, że widzę w Polonii szansę zarówno na rozwój sportowy, jak i osobisty. Od początku czułem, że to klub z jasno określoną wizją i ambicjami. Wiedziałem też, że Polonia obserwowała mnie od dłuższego czasu – nasze rozmowy nie zaczęły się wczoraj, tylko trwały już od ponad roku. To pokazało mi, że klub naprawdę mnie chce i ma wobec mnie konkretny plan. Mam nadzieję, że znajdę tutaj miejsce, w którym zarówno ja, jak i moja rodzina będziemy mogli poczuć się jak w domu.

Jakie były Twoje pierwsze wrażenia po kontakcie z Polonią?

Moje pierwsze wrażenie było bardzo pozytywne. Zobaczyłem klub, który działa w profesjonalny sposób, ale jednocześnie ma duże ambicje i chce się rozwijać. W rozmowach z władzami klubu czułem pasję, zaangażowanie i chęć budowania czegoś wyjątkowego. To było dla mnie bardzo ważne przy podejmowaniu decyzji.

Co oznacza dla Ciebie dołączenie do Polonii Warszawa jako polskiego zawodnika?

To daje mi poczucie przynależności. Choć wychowałem się poza Polską, zawsze czułem silny związek z krajem moich przodków. Dlatego możliwość reprezentowania klubu z Warszawy ma dla mnie szczególne znaczenie. Czuję się Polakiem i jestem dumny, że mogę występować właśnie tutaj.

Możesz opowiedzieć o swoich polskich korzeniach i związku z Polską?

Cała moja rodzina pochodzi z Polski. Mam rodzinę między innymi we Wrocławiu i w Krakowie. Od wielu lat interesuję się historią swoich przodków i staram się poznawać rodzinne korzenie. W ostatnich latach jeszcze bardziej zgłębiałem historię swojej rodziny, ale również historię Polski i społeczności żydowskiej, która przez wieki była jej ważną częścią. Zawsze ciągnęło mnie do Polski i chciałem lepiej zrozumieć, skąd pochodzę.

Ciekawa jest również historia mojego nazwiska. Przez wiele lat posługiwałem się nazwiskiem Giliński, ale podczas rodzinnych poszukiwań dowiedziałem się, że pierwotnie moja rodzina nosiła nazwisko Geliński. To odkrycie było dla mnie bardzo ważne, dlatego zdecydowałem się wrócić do tej historycznej formy nazwiska.

Czy polskie tradycje, kultura lub język były obecne w Twoim domu, gdy dorastałeś?

Tak, zdecydowanie. Kiedy byłem dzieckiem, bardzo często słyszałem w domu język polski. Polska kultura była obecna w naszej rodzinie na co dzień, a szczególnie podczas świąt i rodzinnych spotkań. Do dziś pamiętam tradycyjne polskie potrawy, które pojawiały się na naszym stole. To wszystko sprawiło, że Polska nigdy nie była dla mnie odległym krajem, ale częścią mojej tożsamości.

Jak Twoja rodzina zareagowała na informację o przeprowadzce do Warszawy?

Byli bardzo dumni i szczęśliwi. Dla całej naszej rodziny ten transfer ma wyjątkowy wymiar. To nie jest tylko kolejny krok w mojej karierze sportowej, ale także pewnego rodzaju powrót do korzeni. Wszyscy bardzo mnie wspierali i cieszyli się, że będę miał okazję mieszkać oraz grać w kraju, z którego pochodzi nasza rodzina.

Jakie cechy możesz wnieść do zespołu?

Przede wszystkim doświadczenie. Miałem okazję grać w różnych środowiskach i poznawać różne style koszykówki, dlatego wierzę, że mogę pomóc drużynie nie tylko na boisku, ale także poza nim. Staram się zawsze wnosić pozytywną energię do szatni i budować dobrą atmosferę wokół zespołu.

Jak zatem opisałbyś siebie jako zawodnika kibicom?

Jestem przede wszystkim graczem zespołowym. Zawsze stawiam dobro drużyny ponad indywidualne statystyki. Na parkiecie zostawiam całe serce i daję z siebie wszystko w każdym meczu. Bardzo cieszę się na możliwość pomocy drużynie w osiąganiu kolejnych celów i mam nadzieję, że wspólnie przeżyjemy wiele pięknych chwil.

Jaką wiadomość chciałbyś przekazać kibicom Polonii, którzy dopiero Cię poznają?

Chcę, żeby kibice wiedzieli jedno – zawsze będę dawał z siebie maksimum. Będę walczył dla drużyny w każdym meczu i zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby pomóc Polonii odnosić sukcesy. Nie mogę się doczekać spotkania z kibicami i atmosfery, jaką wspólnie stworzymy w hali.

Jakie są Twoje osobiste cele na ten sezon?

Moim głównym sportowym celem jest zdobycie mistrzostwa. Wierzę, że każdy zawodnik powinien mierzyć najwyżej. Jednocześnie najważniejsze jest dla mnie zdrowie oraz codzienna ciężka praca. Chcę każdego dnia dawać z siebie wszystko i pomagać drużynie osiągać jak najlepsze wyniki.

Masz doświadczenia z różnych kultur i środowisk. Jak wpłynęło to na Ciebie jako człowieka?

Myślę, że dzięki temu stałem się bardziej otwarty i tolerancyjny. Spotykanie ludzi o różnych doświadczeniach i poglądach pozwala spojrzeć na świat z szerszej perspektywy. Nauczyłem się szacunku dla różnorodności i lepszego rozumienia innych ludzi.

Co chciałbyś, aby ludzie wiedzieli o Tobie, zanim ocenią Cię wyłącznie przez pryzmat miejsca, z którego pochodzisz?

To, skąd pochodzę, nauczyło mnie patrzeć na wiele spraw z odpowiedniej perspektywy. Moja historia, historia mojej rodziny i doświadczenia życiowe ukształtowały mnie jako człowieka. Chciałbym, żeby ludzie oceniali mnie przede wszystkim po tym, jakim jestem człowiekiem i jak postępuję wobec innych.

Jak chciałbyś, aby kibice Polonii zapamiętali Cię nie tylko jako koszykarza, ale także jako człowieka?

Chciałbym, żeby pamiętali mnie jako osobę życzliwą, szanującą innych i zawsze gotową do pomocy. Jako zawodnika, który dawał z siebie wszystko dla drużyny, ale przede wszystkim jako człowieka, który traktował innych z dobrocią i pozostawił po sobie coś więcej niż tylko sportowe wspomnienia.